HERŞEY BİTTİKTEN SONRA
Oyuncaksız bir çocuk gibiyim bu düşlerimin içinde kalan
Yarım kalmış tüm oyunlarım
Geçmişe ve geleceğe dair ne varsa hep satır başlarında kalmış yazılacak
Hepsi yarım
Hepsi kırık düşlerimin
İçimin içi sızlıyor her nefes alışımda bu mahçupluktan
Ve bir yanım hep çek git diyor yalnızlıkların tam ortasına
Kendime söyleyebileceğim bir yalanım kalmadı artık
Yüzümdeki maskelerim düşmeye başladı bir bir
Aynalara inatçı bir inkarla tamımamazlıktan geliyorum artık kendimi
Soğuk ellerindeki sıcacık sevgi
Ve tatlı bir anı olarak kalmış sebepsiz sevinçlerim
İlk yazdığım yazı gibi senin için
Geç kalmışım ben sana
Yada çektiğim acılar yetişemez olmuş artık bu sevdama
Sana unutulmayacak bir hatıra bıraktım kendimce
Ve seni sevdiklerine emanet ederek gömdüm en kıymetli yerime
Puslu bir göz nidasıyla geceye bıraktım sessiz haykırışlarımı
Tüm isyankarlıklarımı gözlerimde sabahı bekleyen
Yalnız kalmış yıldızlara teslim ettim
Bulduğum son oyuncağımı da kendim kırdım
Kendime bir ceza niyetinde
Hayat bu işte
Düşlerinizle yola çıkarsanız yanınıza azık yerine
Kefenize azıcık gerçek koymalısınız
Benim gerçeklerim tükensede acılarım hep benimle
Benim sadık acılarım
Derin sancım ve kalemim var
Okunmasa da anlaşılmasada yazdığım içimdekiler var
Ve suçlu değil kimse hayatımda
Kimse borçlu değil sevgi ve emek karşılığında
Seneler, yazılası birer anı ve tebessümler torbası
Ne zaman elimi atsam o torbaya
Neden hep çıkardığım sen oluyorsun
Geriye bıraktığım ve yeniden elimi attığımda
Neden hep elim sen kokuyorsun
Bunun bir açıklaması varmı rüya tabirlerinde gerçeği olmayan düş tadında
Yaşım buna müsait mi yaşamak için acılarımı
Yoksa düşlerimin emekliliğini mi beklemeliyim
Herşey bittikten sonra.......
Tayfun ÇEVİK
13.04.2007 / K.Çekmece
00:57 am